Nieuwjaarsspeech van burgemeester Erik Boog

Dinsdagavond was de traditionele nieuwjaarsreceptie van de gemeente Diemen. Dit jaar in Theater de Omval. We waren blij om weer zoveel inwoners, ondernemers en vertegenwoordigers van organisaties en verenigingen te ontmoeten. Burgemeester Boog gaf een nieuwjaarsspeech. Hieronder kunt u de speech lezen.

Nieuwjaarstoespraak 2026 (burgemeester Erik Boog)

De kracht van ‘wij’

Beste Diemenezen, beste Diemenaren,
Dear friends from all over the world now living in
Diemen, beste partners,

Namens gemeenteraad, college en organisatie: Gelukkig nieuwjaar! 
 
En: gefeliciteerd Diemen!
Wij zijn jarig!
Nou ja, bijna dan. 
De ballonnen en slingers zijn we al een beetje aan ophangen.
 
Maar 29 maart, dan is echt het zover.
Dan mogen we 800 kaarsjes uitblazen.
En oh ja. We zoeken nog een bakker voor een taart, waar al die kaarsjes op passen.
 
29 maart is het zover, dan starten de festiviteiten.
Dan is het 800 jaar geleden dat Bisschop Otto van Utrecht, Diemen in eeuwige erfpacht gaf aan Gijsbrecht II van Amstel. Het zorgde voor de eerste officiële, schriftelijke vermelding van Diemen.
 
Al lang voor 1226 waren er inwoners in ons dorp te vinden, maar de bisschoppelijke oorkonde waarin Diemen voor het eerst wordt genoemd, zien wij als ons formele geboortekaartje.
 
En daarom gaan we dit jaar onze 800ste verjaardag uitgebreid vieren. Wij zijn jarig! Dus het wordt een feest dóór en vóór de inwoners, ondernemers en instellingen in Diemen. 
Een feest van verbinding, maar ook een jubileumjaar waarin wij nieuwsgierig kunnen zijn. Nieuwsgierig naar elkaar, naar ons verleden, naar onze toekomst.
 
Wij worden daarin op voortreffelijke wijze geholpen door de Stichting Diemen800, die niet alleen het openingsfeest op 29 maart organiseert, maar ook het fonds beheert waarmee tientallen initiatieven in Diemen ondersteund gaan worden. Bestuursleden, dorpsraad en medewerkers, dank voor jullie werk!
 
Succes aan al die inwoners, instellingen ondernemers die aan de slag gaan met de jubileumactiviteiten. 

En…heeft u nog een goed plan voor ons feestjaar? Tot 31 januari heeft u nog een mogelijkheid om een bijdrage aan te vragen uit het fonds. Dat is de laatste kans! Wees er dus op tijd bij!
 
Beste mensen,
 
In 2026 komen verleden, heden en toekomst van Diemen samen.
 
Ik dacht: zou het niet mooi zijn om in dit jaar een brief aan de voorouders van Diemen te sturen?
 
Een brief aan de inwoners van Diemen die hier 800 jaar geleden leefden?
 
Ik roep u op, met mij, zo’n brief te schrijven. Het mag getypt, handgeschreven. Het mag een A4’tje zijn, het mag ook wat langer.
 
Wat zou ú de voorouders in Diemen willen vertellen?
Heeft u een speciale boodschap? 
Wilt u schrijven over nu, toen of over de toekomst?

Uiteraard gaan we aandacht besteden aan de meest bijzondere brieven.

Laten we wel een deadline afspreken: uw brief zien we graag uiterlijk 1 juni tegemoet. 
 
Gelukkig heb ik dan zelf nog even de tijd voor mijn brief. Want eerlijk gezegd moet ik nog goed nadenken over de inhoud.
 
Ga ik onze voorouders meenemen in de verdere geschiedenis van Diemen. Wat er na hen is gebeurd?
Ga ik bijzondere momenten en gebeurtenissen noemen?
 
Zoals de gevechten om de Diemerzeedijk in 1573?

Het bezoek van Napoleon aan Diemen in 1811?

Ga ik schrijven over Rembrandt en Mondriaan die ons dorp tekenden en schilderden?

Of noem ik in de brief hét muzikale hoogtepunt van onze gemeente, hét volkslied van Diemen, het nummer waar Diemen mee op de kaart werd gezet. Ik heb het natuurlijk over: ‘Mee naar Diemen Zuid’,  de Top40-hit van Lange Frans en Baas B. Nee ik ga het niet zingen, dat doe ik u niet aan…
 
Of schrijf ik over de huidige tijd in Diemen? Maar hoe kan ik onze tijd aan onze voorouders uitleggen? Dan heb ik nog niets eens over de wereld waarin wij leven, maar gewoon de “dagelijkse dingen”: fatbiketerreur, phishingmails, explosies door Cobra’s. Leg dat maar eens uit aan mensen die leefden in tijden van graven en ridders.

Ok dat zijn lastige zaken om uit te leggen, en misschien ook niet de meest positieve dingen van het leven anno 2026. Zal ik dan vertellen over de mooie ontwikkelingen in Diemen?

Over dat we als gemeente blijven investeren in belangrijke zaken als welzijn, zorg, cultuur, sport, onderwijs, groen, duurzaamheid, 
de warmtetransitie en veiligheid. En we Diemen graag een stukje mooier maken, zoals het afgelopen jaar bij de herinrichting van het Oranjeplantsoen, het Van Gemertplantsoen en de omgeving van het Gruttoplein. Dat we blijven bouwen voor de vele woningzoekenden en we nu de kans hebben om veel sociale huurwoningen en woningen met een middenhuur te laten bouwen, zo’n 1500 de komende jaren. 

Onlangs werd bekend dat Diemen op de derde plaats staat op de lijst van de meest aantrekkelijke gemeenten in Nederland om in te wonen. En tijdens de laatste burgerpeiling bleek dat inwoners van Diemen erg tevreden blijven over hun woonomgeving en de gemeente. En van alle deelnemende gemeenten was het vertrouwen in het gemeentebestuur nergens zo hoog als in Diemen. 

Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2026 ligt de lat dus hoog voor alle deelnemende partijen. Een nieuwe gemeenteraad en een nieuw college kunnen voortbouwen op een stevige basis. 

Ik kan ook over de toekomst van Diemen schrijven. Zeker. Want onze gemeente heeft een prachtige toekomst als middelgrote gemeente in een dynamische regio. Ik schrijf graag in de brief over hoe Diemen nog heel lang, heel lang, zelfstandig blijft. Niet als het Gallische dorpje dat zich blijft verzetten, maar als een zelfstandig Diemen dat vanuit eigen kracht kan blijven bestaan. 


Over Diemen als een nog groener, duurzamer en inclusiever werelddorp, waar de lijntjes naar onze inwoners, bedrijven en instellingen kort blijven en de menselijke maat voorop blijft staan. Een stedelijk dorp waarin iedereen zichzelf kan zijn en zich veilig kan voelen. Dat is een mooi toekomstbeeld. Op naar Diemen 1000 jaar!

Maar misschien neem ik wel een andere invalshoek. Namelijk over wat ons verbindt. Wat de inwoners van Diemen van toen, verbindt met de inwoners van nu. 

Want ik zei het al. Wij zijn jarig. Wij. 

En in dat woordje ‘wij’ zit de kracht. Toen en nu.

Achthonderd jaar geleden leefden wij in Diemen omringd door water en veengrond. Voordat de Diemerzeedijk werd gebouwd en als het water steeg, stonden wij letterlijk met onze voeten in de modder. En toch bouwden wij hier een gemeenschap op. 

Samen. Omdat wij begrepen dat alleen samen – door gezamenlijk dijken aan te leggen, door elkaars land te helpen droogleggen, door elkaar te helpen – wij deze plek leefbaar konden maken.

Die kracht van wij, die zie ik ook nu nog elke dag in ons Diemen. Ik zie het in de buurtbewoners die samen een moestuin onderhouden, in inwoners die elkaar steunen in moeilijke tijden, in vrijwilligers die ouderen helpen met hun boodschappen en klusjes. Ik zie het in onze scholen waar leerkrachten en ouders samen werken aan de toekomst van onze kinderen, en in de vele verenigingen waar jong en oud, nieuwkomer en geboren Diemenees, zij aan zij staan.

Net als onze voorouders van achthonderd jaar geleden, staan ook wij voor uitdagingen. Andere uitdagingen wellicht, maar niet minder complex. 

Zo maken we ons nu zorgen over mensen in armoede of in eenzaamheid. We werken aan betaalbare woningbouw, aan goede zorg voor onze ouderen, aan passende opvang voor vluchtelingen. Aan het tegengaan van klimaatverandering en over het behouden van de sociale samenhang in een tijd die soms versnipperd en verdeeld lijkt. 

We willen de veiligheid vergroten, voor iedereen, met extra aandacht voor de veiligheid van vrouwen. We willen weerbaar zijn, tegen grote crises en de georganiseerde criminaliteit. En de democratische rechtsstaat beschermen tegen alle ondermijnende krachten.

Sommige dagen kunnen onze uitdagingen overweldigend aanvoelen, te groot, te ingewikkeld.

Maar hier komt de kracht van ‘wij’ om de hoek kijken. Want waar één persoon machteloos kan staan, kunnen wij samen bergen verzetten. Wat voor onze voorouders gold, geldt ook voor ons: samen zijn we sterker, veerkrachtiger, inventiever. 

En die kracht van wij begint met ons eigen handelen. 

Met respectvol samenleven. Dus ook met respect met elkaar in debat gaan, online en offline. Met het goede voorbeeld geven aan onze kinderen, dus zelf ook niet dat vuurwerk afsteken als dat verboden is. Opkomen voor iemand in een moeilijke situatie. Een appgroep beginnen om samen op de buurt te letten. Als buddy fungeren voor een asielzoeker of statushouder. Elkaar helpen bij het verduurzamen van onze woningen.

Elke kleine daad van verbinding is als een druppel water die samen een krachtige rivier vormt. Een rivier met drie eendjes natuurlijk!

Als ik om me heen kijk in Diemen, dan ben ik optimistisch. Omdat ik zie hoeveel mensen voor elkaar klaarstaan. Ik zie mooie initiatieven ontstaan vanuit de Diemense gemeenschap. Ik zie een gemeente die niet wacht tot anderen de problemen oplossen, maar die samen met inwoners de handen uit de mouwen steekt.

De uitdagingen waar we voor staan, vragen om die instelling. Ze vragen om mensen die niet alleen aan hun eigen belang denken, maar ook aan het grotere geheel. Ze vragen om creativiteit en moed, om geduld en doorzettingsvermogen. Maar bovenal vragen ze om verbinding. Om het besef dat we het samen moeten doen.

Onze voorouders van achthonderd jaar geleden hebben ons dat voorgeleefd. Zij hebben letterlijk de grond onder onze voeten gecreëerd, meter voor meter, jaar na jaar, generatie na generatie. Ze bouwden niet voor zichzelf alleen, maar voor iedereen die na hen zou komen. 

Nu is het aan ons om diezelfde geest levend te houden. Om te blijven bouwen aan een Diemen waar iedereen meetelt, waar jong en oud zich thuis voelen, waar er ruimte is voor verschil en tegelijk voor verbinding. 

Een Diemen waar we de uitdagingen van deze tijd niet uit de weg gaan, maar ze samen te lijf gaan – met optimisme, met compassie, en met de overtuiging dat we er samen uitkomen.

Dat is de kracht van ‘wij’. En die kracht is onze grootste schat, belangrijker dan welk jubileum of welke herdenking dan ook. Want jubilea komen en gaan, maar de kracht van wij die blijft, zolang we ervoor kiezen om elkaar vast te houden en samen vooruit te gaan.
Daarom denk ik dat dit het begin wordt van mijn brief:

Beste voorouders van Diemen,
 
Wij dragen uw dorp verder.
Niet als museumstuk,
maar als levende gemeenschap.
 
Wat u begon in 1226,
zetten wij voort in 2026.
Met nieuwe vragen, nieuwe uitdagingen,
maar met dezelfde overtuiging:
 
Dat Diemen meer is dan een plek.
Het is een belofte.
Van generatie op generatie.

Wij zijn de kracht van Diemen!

Beste mensen, 

Laten we het nieuwe jaar ingaan
met respect voor waar we vandaan komen,
met vertrouwen in waar we staan,
en met verantwoordelijkheid voor wat we nalaten.

Ik toost daarom graag:
Op Diemen.
Op 800 jaar geschiedenis.
En op de toekomst die wij samen schrijven.

Ik wens u een prachtig jubileumjaar!